Transfiguratie: de sterfelijke mens vervangen door de Geest-mens, een gedeelte uit het boekje ‘Transfiguratie’ van Catharose de Petri

BESTEL TRANSFIGURATIE

Transfiguratie is een gnostieke methode tot het volvoeren van het endura, dit is het volkomen vervangen van de sterfelijke, afgescheiden, aardgebonden mens door de oorspronkelijke, onsterfelijke, goddelijke mens, de ware Geest-mens volgens het goddelijke scheppingsplan.

Het is niet onmogelijk dat enkelen onder u bij deze verklaring een gevoel van diepe teleurstelling niet kunnen weerhouden, omdat in een hoekje van hun bewustzijn nog altijd de overweging woont, dat zij door transfiguratie het eigen zelf op de een of andere wijze veilig kunnen stellen

Zij vertalen dan het bekende woord van Jezus de Heer op hun eigen manier: Wie zijn leven zal willen verliezen door het endura, zal het behouden door transfiguratie. Waar echter transfiguratie niet anders bedoelt te zijn dan het endura zelf, kan datgene wat door Jezus’ woord behouden blijft, zeker geen betrekking hebben op ook maar enig aanzicht van het dialectische wezen.

Toch heeft het endura niet de betekenis van zonder meer dood zijn, begrepen naar de natuur. Het dialectische ik, als centraal bewustzijn van de persoonlijkheid, kan in de kandidaat volledig gestorven en verdwenen zijn, terwijl toch de oude persoonlijkheid van de natuur nog leeft!

De persoonlijkheidsopheffing zelf, door het uiteenvallen van de stof, kan later komen, liefst veel later; want hoe nuttig en waardevol is het de oude persoonlijkheid nog te kunnen gebruiken in dienst van het Heilige Werk, voor het vissen van mensen uit de levenszee van de doodsnatuur!

Neen, waar het om gaat, is de noodzaak de Ziel te doen leven en zijn, en aan haar geheel en al de regering, de leiding, over te dragen van de gehele zijnsstaat, en niets anders meer te kunnen en te willen dan die leiding volkomen te aanvaarden.

Zo komt de kandidaat dan in de toestand van Paulus: niet meer ik, doch Christus in mij. Daarmee bedoelt hij niet dat in het natuur-ik ook nog zoiets als een Christus-aspect verborgen zou liggen, doch hij is gericht op de in zijn microkosmos gewekte herboren Ziel!

Geen enkel bewustzijnsdeel van het dialectische wezen kan gekoesterd worden op deze weg. Het is slechts mogelijk nog gedurende lange tijd het oude persoonlijkheidswezen te handhaven onder leiding van de verborgen Ziel. Zoals wij dat ook zien in de figuren van Johannes de Doper en Jezus de Heer, die in evangelische zin lange tijd als twee afzonderlijke wezensheden bestaan, totdat de eerste zijn persoonlijkheidstaak ten volle verricht heeft.

En zo verstaan wij dan dat wat behouden blijft, is ‘Het’, de Ziel, eeuwig levende in wat Lao Zi aanduidt als Tao. De weg van het endura door transfiguratie is de enige logische, natuurlijke en geadelde weg om de vloek van ons bestaan op te heffen, en tot een verantwoorde oplossing van het mensheidsprobleem te komen.

Wij zeggen u dit met nadruk, omdat door de eeuwen heen het pad van de gnosis steeds als een zeer onnatuurlijke weg werd gebrandmerkt; doch het volgen van het pad van onze roeping van Godswege kan nimmer tegennatuurlijk zijn, ook al zal vele malen de schijn dit doen veronderstellen.

Denkt u maar eens aan de alom bekende verschijnselen van de stofwisseling. Men heeft meermalen kunnen vaststellen dat iedere cel van onze persoonlijkheid in de loop van een aantal jaren wordt vernieuwd. Zeker is dat in een tijdvak van zeven jaren een geheel nieuwe structuur van het lichaam tot stand gekomen is; en zodra die nieuwe structuur aanwezig is, is tegelijkertijd het proces van een nieuwe vervangingsreis inmiddels  reeds aangevangen. Totdat die stofwisselingsprocedure, bij het klimmen van de jaren en bij het afnemen van de vitaliteit al trager en trager wordt, verkalkingen en andere degeneraties vertonen gaat, en het onontkoombare moment komt, dat het definitief stokt, en zijn wetmatig einde neemt.

En het resultaat is niets, absoluut niets. Hier is dan geen sprake van een dood die voert tot een overwinning.

Hoe anders is het bij het endura door transfiguratie! Dit proces brengt ook een stofwisseling; doch wat voor een! De atomen en cellen van de gehele persoonlijkheid worden door de transfiguratie veranderd en geladen met Mercurius-kracht, de kracht van de onsterfelijke Menswording.

Door deze stofwisseling verliest de dialectische persoonlijkheid haar natuurgeboren karakter en het gehele wezen gaat veranderen. De Mercurius-kracht concentreert zich vooral in het hoofdheiligdom en verandert daar vrijwel alle hersenorganen, tengevolge waarvan een nieuw bewustzijnsvermogen ontstaat.

Tot aan de uiterste grenzen van een zeer merkwaardig kunnen zet deze verandering door, zo dat nagenoeg het gehele typische eigen van het dialectische zelf verdwenen is. Het dialectische zelf verliest zijn greep op de gehele microkosmos. Het kan de eigen natuur niet meer vasthouden. Het is geneutraliseerd. Op hetzelfde moment, als door een machtig Vuur gedreven, komt daar vrij het Vlammenlichaam van de Zielemens.

Zo heeft, door nieuwe stofwisseling, de pelgrim zijn typische dialectische zelf verloren en tegelijkertijd is daardoor het Ware Zelf wedergeboren. Dan kan de pelgrim, na zijn taak te hebben vervuld, als een waarachtige dienaar heengaan. In een dood, die het Ware Ene Leven heeft gebracht.

Bron: Transfiguratie, Catharose de Petri

 

Een gedachte over “Transfiguratie: de sterfelijke mens vervangen door de Geest-mens, een gedeelte uit het boekje ‘Transfiguratie’ van Catharose de Petri

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *