Categorie archief: biografie

Hommage aan Henri Corbin – voordracht van Hugo van Hooreweghe op een symposion over soefisme

Laat het meteen voor iedereen duidelijk zijn: net als de meesten van ons, westerlingen met van huis uit een christelijke achtergrond, ben ik geen oriëntalist en ook geen islam- kenner. Toch wil ik graag van een dag als deze gebruik maken om hulde te brengen aan Henry Corbin en het indrukwekkende oeuvre dat hij ons heeft nagelaten. Hij heeft vanuit het westen als eerste de deuren geopend naar de voor ons vreemde en moeilijk toegankelijke wereld van de ‘islamitische cultuur’.

Iemand die zich weliswaar nooit tot de Islam bekeerd heeft maar, als over sjiitische denkbeelden werd gesproken, altijd placht te zeggen: ‘wij’ zien het zo dat…’ Zo verbond hij oost en west opnieuw met elkaar, daar waar Lees verder

Paracelsus, de tijdloze actualiteit van zijn filosofie en heelkunde

BESTEL CRYSTALSERIE 8 OVER PARACELSUS

Poging tot toenadering 

‘Paracelsus. Een magische naam, die steeds weer opduikt in de geschiedenis van het moderne denken. Een naam, die verschillende meningen oproept. Een naam, die niemand onverschillig laat. Deze gang van zaken wordt al van tevoren aangekondigd : ‘Na mijn dood zal ik meer tegen jullie uitrichten, dan daarvoor… ’ In feite is Paracelsus nog steeds aanwezig: om vragen te stellen, om uit te dagen, om onrust en beroering te brengen. Hoe moeten we Lees verder

Nicolaas van Cusa (1401-1464) of Cusanus: filosoof, jurist, kerkvorst, wijsgeer en diplomaat

Vanuit ieder raam zie je aan de overkant van de rivier tegen de valleiwand opklimmende wijngaarden. De hoogste waterstanden staan met een jaartal in de buitenmuren gekerfd, alsof ze willen waarschuwen dat de zo idyllisch ogende rivier bij tijden niet te temmen is. In 1995 moet het water er nog manshoog hebben gestaan, net als in 1997 en in 2011. We staan voor het fraaie geboortehuis van Niklas Kryffts (Nikolaus Krebs) ofwel Nicolaas van Cusa (Cusanus), de beroemdste zoon van Lees verder

Korte biografie en bibliografie van Robert Fludd, verdediger van de broederschap van het Rozenkruis

KORTE BIOGRAFIE VAN ROBERT FLUDD 

De Engelsman Robert Fludd of Robertus Fluctibus wordt in 1574 geboren als vierde zoon van Sir Thomas Fludd, die vele jaren in dienst van koningin Elizabeth I had gewerkt. Zijn geboortehuis Milgate House bevindt zich in Bearsted, op geringe afstand van Londen, in het graafschap Kent. Volgens de archieven van het Royal College of Physicians wordt hij op 20 september 1609 als arts in hun midden opgenomen. Zijn opname valt wat moeilijk, vanwege Lees verder

Biografie Fances A. Yates: historisch onderzoeker van de hermetische traditie en de klassieke rozenkruisers

Ten gevolge van het feit dat haar vader scheepsbouwkundig ingenieur was en van havenstad naar havenstad moest verhuizen, was de kindertijd van Frances Yates (1899-1981) nogal geïsoleerd. Er was nauwelijks gelegenheid voor regelmatig schoolbezoek; het was haar moeder die haar elke dag les gaf, terwijl haar zusters haar leerden lezen – met Shakespeare. Zo werd bij haar een levenslange liefde voor de nestor van de Engelse literatuur ontwikkeld. Ook verder was zij gefascineerd door de renaissance.

De Eerste Wereldoorlog heeft een diepe invloed op Frances gehad. Haar oudere broer Lees verder

Cor Damme, een belangrijke kracht achter de groei van de School van het Rozenkruis in de vooroorlogse periode

De orde van het Rozenkruis verbindt zich altijd met een impuls die puur is, met aspiratie, vriendschap en verdieping, in een streven dat zowel vol eenvoud is en zuiver. En tegelijk ontmaskerend. Op mensen die blijk geven van een potentiële geschuktheid komen golven van inzicht en inspiratie af, uit het oorspronkelijke veld, de wereld van het abstracte denken. Alle krachten van het Licht omhullen hen, doordat zij erop gericht blijven om ze in de samenleving door te laten werken. Precies dat gebeurde bij de broers Wim Leene (1892-1938) en Jan Leene (1896-1968, burgerlijke naam van J. van Rijckenborgh), en een aantal vrienden van hen, onder wie Cor Damme (1897-1966). Ieder van hen had een eigen inbreng voor wat zou uitgroeien tot de School van het Gouden Rozenkruis.

Cor Damme was Lees verder

Karl von Eckartshausen – hoe de rede ons God verklaart – een gedeelte uit symposionreeks 14

DOWNLOAD HET GRATIS DEEL VAN HET SYMPOSIONBOEKJE (PDF)

BESTEL HET SYMPOSIONBOEKJE OVER KARL VON ECKARTSHAUSEN

Woord vooraf 

Karl von Eckarthausen (1752-1803) leefde in een zeer revolutionaire tijd, waarin de ademtocht van vrijheid voelbaar werd. Het was de tijd van de opkomst van de zogenaamde Verlichting, die een terug naar de natuur van de passie voorstond. De ‘wilde filosofen’ voelden zich gedrongen deze passie te ‘vertalen’ en zij vereenzelvigden zich met de ‘zuiverheid’ van het ongecultiveerde leven, desnoods tegen Lees verder

Porphyrius: opvolger van Plotinus als leider van de neoplatoonse school in Rome

De berichten over het leven van Porphyrius, ook bekend als Babst, zijn schaars. Van tijdgenoten is niets overgeleverd, een eeuw na zijn dood moest Eunapius voor zijn biografie de gegevens zoeken in verschillende geschriften van Porphyrius (233- 305) zelf. 

Porphyrius, geboren circa 233 na Chr. in het Fenicische Tyrys, heette oorspronkelijk Malchus (‘koning’, vandaar zijn latere griekse naam Basileus). Hij was van aanzienlijke Lees verder

De neoplatoonse mysteriën – Plotinus en het neoplatonisme

De belangrijkste vertegenwoordiger van de neoplatoonse school bouwt een wijsgerig stelsel op, waarin hij zich wel in hoofdzaak baseert op de leer van zijn grote Atheense voorganger, maar dat toch tevens getuigt van zijn eigen geniale denkkracht, originaliteit en diepzinnigheid. Deze belangrijkste neoplatonicus, die men terecht de laatste grote Griekse wijsgeer heeft genoemd is Plotinus (203-274). In 244 verlaat hij zijn geboorteland Egypte en de sinds kort te Alexandrië gevestigde neoplatonische school en gaat hij naar Rome, waar hij een eigen school sticht. Tot enkele jaren voor zijn dood treedt hij Lees verder

De uitgebreide spirituele zoektocht van Gustav Meyrink – de keten der levenden

‘De Christus in mij moet vrijkomen en ik moet minder worden’. In deze uitspraak kunnen we de essentie vinden van het resultaat van de spirituele zoektocht van Gustav Meyrink (1868-1932) naar de aard en de betekenis van de twee vormen van bewustzijn die hij als 24-jarige in zichzelf ontdekte. In de artikelen, novellen en romans schreef hij over zijn ervaringen. Zijn schrijfstijl en de uitwerking van zijn ideeën in beelden en gebeurtenissen zijn duidelijk tijdgebonden. Echter wat daarin naar voren komt over zijn zoektocht naar de relatie van ‘het gewone zelf’ met ‘het ware zelf’ en hoe hiermee het levenslot kan worden veranderd, zijn ook van grote waarde voor een ieder die in deze tijd antwoord wil geven op de Lees verder