Contemplatieve video van Gerard Olsthoorn met teksten uit het boek van Mirdad

De bovenstaande contemplatieve video van 27 minuten met beelden, geluiden, muziek, teksten en gesproken teksten uit Het boek van Mirdad is ontwikkeld door Gerard Olsthoorn voor het symposion Stemmen van de Stilte dat in 2009 werd gehouden in het conferentiecentrum Renova in Bilthoven. Hieronder volgt een selectie van de teksten.

Opgedragen aan de lezers van ‘Het boek van Mirdad’ geschreven door Mikhail Naimy

VAN  UITERLIJKE  NAAR INNERLIJKE  MENS

de weg van de pelgrim

God is niet menigvuldig, maar één. Veelvoudig en verschillend echter zijn de schaduwen van de mensen. Zolang zij schaduwen werpen op de aarde, zolang is de god van iedere mens niet groter dan zijn schaduw.

Alleen die zónder schaduw zijn, wandelen in het licht, zij kennen slechts één God, want God is licht en alleen licht kent het licht.

De stilte waarin ik jou wil binnenleiden is dat oneindige uitspansel, waarin het niet-zijnde overgaat in het zijnde, en het zijnde in het niet-zijnde.

Het is die ontzagwekkende ruimte, waarin ieder geluid geboren wordt en verstilt, waarin iedere vorm gestalte krijgt en vergaat en waarin ieder zelf wordt ingeschreven èn uitgeschreven: waarin niets is dan Het. Ga die stilte binnen, laat je oude, nauwe huid achter en leef zonder ketenen en belemmeringen.

het heimwee

Zoals de mist het oog berooft van de zichtbare werkelijkheid en zich tot de enige werkelijkheid maakt, zo onderwerpt het heimwee de gevoelens van het hart en maakt zich tot een allesoverheersend gevoel.

Dit heimwee maakt jouw wereld te klein en jou tot een vreemdeling in die wereld. Het bevrijdt je voorstellingsvermogen van de greep van de despotische zintuigen en schenkt het een visie op een nieuwe werkelijkheid.

Deze visie zal jou hoog verheffen boven de stilstaande, benauwde wereld, en je over de sombere leegte heen dragen tot op de woeste berg waar ieder geloof op de proef wordt gesteld en van de laatste droesem van twijfel gereinigd.

het woord

Het Woord van God is leven. Het werd niet geboren en is daarom zonder dood. Maar waarom is het jouwe omsloten door geboorte en dood?

Leef je niet slechts door het leven van God, en kan wat zonder dood is, de bron zijn van dood? Toen de onuitsprekelijke God de mens door zijn Woord tot aanzijn riep, riep Hij in hem Zichzelf tot aanzijn. Daarom is ook de mens onuitsprekelijk.

En niet met een deel van zichzelf begiftigde Hij hem, want Hij is ondeelbaar – maar allen begiftigde Hij met zijn gehele, ondeelbare, onuitsprekelijke goddelijkheid.

Gods Woord sluit alles in zich. Het kent geen barrières en omheiningen. Waarom wordt het jouwe zo gewelddadig door omheiningen en barrières verscheurd?

Vermijd daarom omheiningen, want je sluit begoocheling in, en de waarheid buiten.

En keer je je om, om jezelf binnen de omheining te zien, dan kijk je in het gezicht van de dood,  wat een andere naam is voor begoocheling.

Gods een-zijn is de enige wet van het Zijn, een andere naam ervoor is liefde. Dit te weten en zich eraan te houden, is te wonen in: het leven.

Wie zich aan enige andere wet houdt, woont in het niet-zijn, of: de dood.

Vraag van liefde geen rekenschap, want zij geeft alleen rekenschap van zichzelf. Zij geeft niet te leen, en vraagt niet te leen; de liefde koopt noch verkoopt; maar als zij geeft, geeft zij zichzelf volkomen en als zij neemt, neemt zij al het hare. Haar nemen is een geven, haar geven een nemen. Daarom is zij nu, morgen en in eeuwigheid dezelfde.

In de liefde is geen meer of minder, geen hier en geen daar. Als je tracht de liefde te passen en te meten, ontglipt ze  je en laat je alleen de bittere herinneringen.

Je hebt geen vrienden zolang je één enkele mens als vijand  beschouwt, want hoe kan het hart dat vijandschap herbergt, een veilige woonplaats zijn voor vriendschap.

Zoek geen beloning voor liefde. Liefde is de beloning voor liefde, zoals haat de straf is voor haat.

Tijd

Het wiel van de tijd wentelt, maar zijn as is in rust. God is de as van het wiel. Hij is tijdloos, ruimteloos en in rust. In de as is alles vrede, op de velg is alles in hevige beroering.

Laat daarom de tijd rondom jou wentelen, maar wentel zelf niet met de tijd. Zal de mens zich ooit bevrijden van de vicieuze cirkel van de tijd?

Zoals de dood de mens verlost van de dood, en het leven hem bevrijdt van het leven, zó maakt de tijd de mens vrij van de tijd. Want hij zal zó genoeg krijgen van verandering, dat alles in hem, als een onuitblusbaar vuur, zal hunkeren naar wat machtiger is dan verandering.

Gelukkig hij die zo hunkert, want hij staat al op de drempel van de vrijheid.

Dualiteit

Eén is de boom van goed en kwaad. Eén zijn zijn vruchten.

Je zult de smaak van goed niet kennen, zonder tevens de smaak van kwaad te kennen.

De hand die jou als kind wiegde, is dezelfde hand die jouw grafkuil graaft.

Zo is, mijn daklozen, de natuur van de dualiteit.

Wees niet zo ijdel en koppig haar te willen veranderen. Wees niet zo dwaas haar in twee helften te willen verdelen, waarvan je de helft die je bevalt zou willen aanvaarden en de andere helft zou willen verwerpen.

Wilt je meester worden over de dualiteit? Behandel haar dan als noch goed, noch kwaad.

Ruk de boom – de boom van goed en kwaad – uit je hart. Ruk hem uit met wortel en tak, opdat in zijn plaats het zaad van het goddelijke leven, het zaad van het heilige inzicht, dat boven alle goed en kwaad verheven is, ontkiemt en wortel zal schieten.

Nader alle vormen van het leven met eerbied. In de nietigste is de sleutel tot de hoogste verborgen. Alle werken van het leven zijn vol zin, ja, wonderbaarlijk, weergaloos en onnavolgbaar.

In de eeuwigheid is alles mogelijk. Wanhoopt daarom niet aan de bevrijding van enig mens, maar verkondig de boodschap van de verlossing met hetzelfde vertrouwen en dezelfde vurige ijver aan allen, zowel aan de niet-hunkerenden als aan de hunkerenden.

De nog kale vogels zullen te eniger tijd hun slagpennen gladstrijken in de Zon, en met hun wieken de verste en ontoegankelijkste grensgebieden van het luchtruim doorklieven.

“Is de zee, ondanks haar oneindigheid en diepte, niet slechts een enkele druppel? Is de aarde, ondanks haar uitgestrektheid, niet slechts een enkele bol? Zijn de hemelsferen, ondanks hun menigvuldigheid, niet slechts één universum? Zo is de mensheid slechts één enkele mens. En zo is de mens, met al zijn werelden, slechts één volledige enkelvoudigheid. Gods een-zijn,  o deelgenoten, is de enige wet van het zijn. Een andere naam ervoor is liefde.”

BESTEL HET BOEK VAN MIRDAD

 

6 thoughts on “Contemplatieve video van Gerard Olsthoorn met teksten uit het boek van Mirdad

  1. Chris van Hoorn

    Al gelezen in 1977 wat bijzonder aansprak en waar deze beschouwing het absoluut goed doet; het gaat om Universeelliefde en compassie wat Zij in zich heeft. Wel heeft dit ook tegenstand opgeroepen in esoterische kringen waar men nog vlees en vis eet en de in dit boek vervatte Liefde nog moeilijk begrepen wordt door invloeden uit de horizontale religieuze lijn die esoterie afwijzen ter instandhouding van het wiel van geboorte en dood..en uiteraard niet door hun begrepen is.

    Reageren
  2. Chris van Hoorn

    Prachtige teksten uit een schitterend boek ! Al gekend in 1977.
    Wel zijn er die niet begrijpen als je daar mee komt en het veroordelen tegen beter weten in.
    Liefde moet wel bodem vinden in mensenharten.

    Reageren
  3. Barbara Schäfer

    Wat een prachtige bijdrage…mijn hart gaat wijd open.
    Mooie selectie van de zo geliefde diepgaande texten van Mikhail Naimy.
    Van harte bedankt!

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *