03-01 Beschouwing 13

Spirituele Kerst 13: Aandacht voor je innerlijke ontwikkeling

Beschouwing 13 voor 3 januari (ochtend)

BESCHOUWING BIJ spirituele tekst 12

Achter iedere zichtbare en onzichtbare schepping drijft een enorme drang tot ontwikkeling. In alles en iedereen schuilen zeer dynamische levenskrachten die zich willen manifesteren, dwars door allerlei weerstanden heen. Weerstanden, zo zagen we, zijn de treden waarmee de ladder van ontwikkeling kan worden bestegen en zijn de onvermoede helpers van de schepping.

In elk zaad ligt zo’n grote levensdrang besloten dat het zál ontkiemen als de juiste omstandigheden daar zijn. Het kan het zaad zijn van een gedachte, van een innerlijk beeld of van een emotie, of van een geweldig plan: eenmaal ontkiemd laten gedachte, emotie of het plan  zich maar moeilijk terug in het zaad stoppen….

De gedachte voert je, gestuwd door de bijbehorende emotie, onherroepelijk tot een handeling. Soms is dat een handeling die je betreurt maar die je niet kon tegenhouden: de levenskracht van je onzichtbare gedachte heeft zich dan via jouw handeling zichtbaar gemaakt.

Universele wet

In elk plan of gedachte, op élk niveau van leven, ligt een kracht die het onzichtbare tot zichtbare vorm drijft. Dat is een universele wet. En als je goed naar jezelf kijkt dan zul je absoluut waarnemen dat deze universele wet zich ook in jou voltrekt:  de gedachte, de levenskracht, de worsteling en de ontwikkeling door weerstanden heen leiden uiteindelijk tot handeling. Elke handeling maakt ons tot scheppers en al ons handelen maakt zichtbaar wat zich onzichtbaar in ons afspeelt.

En als je je dan op het spirituele pad bewust wordt van de Andere-in-je, van de innerlijke Jezus, dan zul je zijn onzichtbare levenskracht willen tonen aan de buitenwereld. En daar sta je dan, niemand die begrijpt wat jou ineens “bezielt”… En zelf weet je eigenlijk ook niet goed raad met deze nieuwe drang.

In het ontkiemde zaad in je hart ligt meer dan de drang die je ervaart. Er ligt een ontwikkelingsplan voor jouzelf en voor de mensheid in besloten. En jij, stoffelijke mens, jij bent de enige die dit onzichtbare plan voor anderen zichtbaar kan maken.

Het is het plan voor de nieuwe fase voor de mensheid, de Aquariusfase, de fase waarin de hogere ziel tot leven moet komen. Het is het kosmische en goddelijke plan voor de “weg terug”. Jezus trekt daarom door “de wereld”, door jouw persoonlijkheid, om alle aspecten van dit hoge plan te onderwijzen. Het is aan jou om te besluiten zijn lessen te aanvaarden en een Aquarius-mens te worden.

Nu de uiterlijke ontwikkeling van de mensheid een grens lijkt te bereiken, groeit de belangstelling voor innerlijke ontwikkeling. Want steeds meer wordt ervaren dat uiterlijke ontwikkeling alleen de mens niet gelukkig maakt. Maar het innerlijk is voor velen van ons nog slechts de wereld van emoties, gedachten en drijfveren.

Wijsheid in plaats van kennis

Op deze grens groeit het verlangen naar wijsheid in plaats van naar kennis, en naar échte harmonie en eenheid, naar zuivere liefde en naar ware vriendschap. Maar voor de realisatie daarvan zoekt de mens meestal buiten zichzelf en niet in zichzelf. En dan vinden we onszelf terug op de social media of surfend op internet, twitterend en selfies makend. Zoekend naar eenheid en verbinding, want onze innerlijke drang stuwt ons voort.

In hoofdstuk 40 van het Aquarius Evangelie vertelt Jezus waar de bron van wijsheid te vinden is. Om die bron te vinden is innerlijke stilte nodig. In die stilte kan de ziel God of de Gnosis of het Licht ontmoeten.

“Vroeg in de morgen kwam Jezus weer om te onderwijzen en te genezen. Een onverklaarbaar licht straalde, alsof een machtige geest hem overschaduwde.
Een magiër merkte dit op en vroeg hem vertrouwelijk van waar zijn wijsheid kwam en wat de betekenis van dit licht was. En Jezus zei:
Er is een stilte waarin de ziel haar God kan ontmoeten en daar is de bron van wijsheid, en allen die daar binnengaan worden in licht ondergedompeld, en worden vervuld met wijsheid, liefde en macht.”

Aquarius Evangelie 40 : 1-3

Dat is ware innerlijke ontwikkeling. En wanneer we deze wijsheid en liefde werkelijk willen realiseren in ons eigen wezen, dan vraagt dat al onze aandacht en medewerking.

De basis wordt gevormd door opwellende herinnering aan een oorspronkelijk leven van alomvattende liefde en wijsheid. De ervaring dat op deze aarde alles in zijn tegendeel verkeert, doet het gevoel opkomen dat de bestemming van ons leven elders ligt en dat we terug willen keren naar die bron van wijsheid.

Stilte

Die wijsheid is al potentieel in ons aanwezig, namelijk in ons hart. Hoewel de mens sterfelijk is, bezit hij een onsterfelijke kern. Een zaad dat correspondeert met het hogere veld van leven waarin ware liefde en wijsheid existeren. Dat zaad zal ontwaken wanneer het de juiste aandacht krijgt, “wanneer er die stilte is waarin de ziel God kan ontmoeten”, zoals het Aquarius Evangelie zegt.

Wat is de stilte die hier wordt bedoeld? Niet de afwezigheid van geluid, niet het beëindigen van alle gesprekken.

Deze stilte is niet eenvoudig te omschrijven, zij is geen plaats door muren omsloten of door steile klippen, noch wordt zij bewaakt door het zwaard van een mens. We kunnen haar niet voordoen, niet opschrijven of uitspreken, niet op YouTube zetten, we kunnen hooguit een innerlijk beeld hebben.

Stilte is het laten zwijgen van de krachten van de natuurlijke mens, het terzijde gaan staan van het beweeg van alledag, het loskomen van onze verbondenheid aan deze wereld met haar materie, geld en bezit.

Zij is het “niet-handelen” naar de belangen van deze wereld, het “woe wei” van Lao Zi.

Stilte bevindt zich buiten onze directe beïnvloeding maar kan zich aan ons meedelen. Zij verbindt het buitenzintuiglijke met het inwonende, het transcendente met het immanente.

Scheppende spirituele kracht

Stilte is een scheppende spirituele kracht die alleen zijn werk kan doen als wij er ruimte voor maken. Stilte geeft ook een confrontatie met jezelf maar is tevens een reis in het innerlijk dat enorme positieve mogelijkheden biedt aan de spiritueel strevende mens.

Er is een stilte waarin de ziel de Gnosis kan ontmoeten en dáár is de bron van Kennis en Wijsheid.  Wie daar binnengaat, wordt in licht gedompeld en wordt vervuld met de Geest.

De mensen dragen steeds die plaats van stilte met zich mee, zo staat er in het Aquarius Evangelie. Het doet er niet toe waar men verblijft, op de top van een berg, in het diepste dal, op handelsmarkten of rustig thuis; zij kunnen direct, te allen tijde, de deur wijd opengooien en de stilte vinden. In de stilte bevindt zich Gnosis, dat is kennis, wijsheid en liefde.

Wanneer je de stilte van de ziel wilt vinden dan moet je zelf de weg daartoe bereiden en er ruimte voor maken. Hoe kan de mens de weg tot de stilte vinden? Door een volstrekte nieuwe levenshouding.

Leg alle spanningen van het denken terzijde. Neem zoveel als mogelijk is afstand van alle zakelijke zorgen, alle vrees, alle twijfel en alle bekommerende gedachten. Laat niet in jezelf toe de wondende kracht van kritiek, conclusies en oordelen, zowel over anderen als over jezelf.

Kritiek en oordeel zijn krachtige gedachtezaden die gemakkelijk ontkiemen. Laat ze niet ontkiemen. Laat niet toe dat emoties als agressie, boosheid en irritatie de stille kracht van de ziel verstikken maar forceer en onderdruk jezelf nooit. Want  forceren en onderdrukken zijn niet in overeenstemming met de aard van de ziel.

Beweeg harmonisch mee met alle mogelijkheden die de wereld ons biedt want achter jouw leven drijft een groots plan. Jouw overwinningen op jezelf vormen de treden waarlangs je medeschepper wordt aan het grote plan tot de nieuwe fase voor de mensheid: het hogere leven van de ziel.

LEES MEER OVER DE BOVENSTAANDE TRILOGIE (FREE PDF-DOWNLOADS IN ENGLISH)

4 thoughts on “03-01 Beschouwing 13

  1. Jes Jespers

    Als je op weg gaat naar het Thuis waar je vandaan komt, de Schepper in je, loop je de weg af van een complex en ingewikkeld persoon te zijn met veel lange tenen naar het zijn van een meer en meer EENVOUDIG iemand. Onderweg leer je inzien dat je slechts in je ego gekwetst kan worden en dat het opruimen van die identificatie je onkwetsbaar maken. De vraag ‘wie ben ik’ doet je inzien dat je ego puur reactief is en maakt dat je al reagerend de schepping van die ander bent, en jij slechts zijn schepsel. Dit inzicht kan je op de weg zetten om proactief te worden en zo zelf meer tot een medeschepper uit te groeien.

    In TAO wordt gezegd dat het Absolute zich bekleedde met de Geest en dat de Geest zich bekleedde met de Schepping, samen vormen ze de drie-eenheid, het AL. Het menselijke denken is duaal, kan alleen iets onderscheiden waarin het afwijkt van iets anders, zonder groot is er geen klein, zonder goed is er geen fout, etc. etc.. Zo lang we nog niet ontwaakt zijn uit de wakende slaap gaat het denken al dagdromend zijn eigen gang net als bij alle dieren.

    Denken is prachtig gereedschap, maar moet met ‘aandacht gebruikt leren worden’, in de vergankelijke mensdiergeest gaat het denken mechanisch zijn eigen gang. In ontwaakte staat leer je toe te kijken op wat er in de geest omgaat, verandert je bewustzijn van een subjectief persoon te zijn naar het waarnemen van de geest. Het is voortdurend mogelijk om vanuit de staat dat je in ‘wakende slaap’ verkeert kunt ontwaken in een staat van aandacht. In de staat van aandacht ben je ‘voorbij waar je aan dacht, voorbij het denken en voelen in de geest en daarmee voorbij de geest’. Je beseft in de staat van aandacht dat er waargenomen wordt vanuit Stilte, dat niet jij de waarnemer bent maar dat er via jouw zintuigen wordt waargenomen.

    Het feit dat er waargenomen wordt bewijst dat er een waarnemer moet zijn, deze blijft voor ons verborgen, en we kunnen de Waarnemer alleen in ons aan het werk zien. De dichter Hafiz beschreef dit ooit met de woorden ‘Ik ben het gat in de fluit waar doorheen God ademt’. In het beeld van TAO is de Waarnemer het Absolute die ook de mogelijkheid om te kunnen zien, horen, voelen, ruiken, proeven, voelen en denken heeft geschapen. De Waarnemer, het Waarnemen en dat wat Waargenomen wordt, zetten als een ‘mini big bang’ het proces van scheppen via het leven voort. Logisch dat Jezus die de staat van Zelfrealisatie had bereikt als antwoord op de vraag wie hij nou eigenlijk was, gaf: “Ik ben de weg, de Waarheid, het Leven”, niet ´dit leven´, maar ‘HET’ Leven.

    Bewustzijn komt en gaat, wij mensen denken bewustzijn te bezitten doch kunnen leren inzien dat bewustzijn juist lichamen bezit. In de staat dat je wakker geworden bent en nog in wakende slaap, maken die subtiele bewustzijnsvormen in je geest, identiteiten in je ego, geheel mechanisch de dienst uit over je lichaam. Ze kunnen je zelfs laten reageren alsof je bezeten bent en dat ben je ook in meer of minder herkenbare mate.

    In wakende slaap beschik je niet over het vermogen te objectiveren. Alles wat je voor waar aangenomen hebt, heb je nog niet ‘waar’-genomen tegen het licht van de STILTE, wat je gelooft leeft daardoor voort als een identificatie in de geest en kan eventueel zich als ‘heilige overtuiging’ in je wakende slaap manifesteren. Wij menen de waarnemer te zijn, doch via onze zintuigen wordt er waargenomen en wel door het Goddelijke Bewuste Zijn.

    In heldere tegenwoordig waarin geen beweging is, is de kwaliteit van bewust zijn die SATTVA wordt genoemd, een de staat van zuivere Aandacht, Aandacht is Bewust Zijn, is wie je in je diepste wezen bent, de Goddelijke identiteit. Zodra er weer beweging komt in de geest schept de geest de tijd (beweging vergt tijd) waarin bewustzijnsvormen worden geschapen en zitten we weer in onze persoonlijke Big Bang.

    Reageren

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *