31-12 Beschouwing 10

Spirituele Kerst 10: Afscheid nemen van je leermeesters

Beschouwing 10 voor 31 december (ochtend)

BESCHOUWING BIJ spirituele tekst 9

In een mensenleven zijn meerdere bijzondere momenten waarop een bepaalde ontwikkeling is afgerond en een nieuwe ontwikkeling begint. Ingrijpend zijn natuurlijk geboorte en dood. Andere mijlpalen zijn bijvoorbeeld voor het eerst naar school gaan, een opleiding afronden, voor het eerst gaan werken, op zichzelf gaan wonen, in het huwelijk treden, kinderen krijgen, scheiden en met pensioen gaan.

In al die perioden wordt het leven geleefd, worden lessen geleerd en komen er meerdere kwaliteiten tot ontwikkeling. Soms is vast te stellen dat een mens in zijn jeugd was als een bloem, en in zijn ouderdom als boeket.

Het kan een vers en stralend boeket zijn, maar ook een uitgebloeid en vervallen boeket. Maar dat is slechts de buitenkant. Die is altijd onderhevig aan verval. De binnenkant van de mens, het wezenlijke, is eeuwig, onvergankelijk en zoekt steeds naar mogelijkheden om zich grootser en machtiger te kunnen manifesteren in harmonie met het goddelijke scheppingsplan.

Zuivering

In ons leven lopen de dingen vaak heel anders dan we ons hadden voorgesteld of als we graag hadden gewild. Soms, als je terugkijkt op je leven, kom je nogal eens tot de ontdekking dat al je levenservaringen, hoe ingrijpend soms ook, hebben bijgedragen tot een bepaalde zuivering. En soms voel je aan dat bepaalde dingen gewoon móesten gebeuren om je in een bepaalde richting te krijgen of te behoeden…

De meeste ervaringen blijken achteraf vaak louteringen en zegeningen te zijn geweest ten behoeve van een groots doel. Alles in het leven had een spiritueel doel dat meestal achteraf kan worden vastgesteld: zuivering! Een bijzonder mysterie zich dan heeft zich dan voltrokken dat vooraf niet kon worden doorgrond: het leven zelf, met al zijn aspecten die soms zo ogenschijnlijk doelloos op  een mens afkomen, heeft de lagere mens ingewijd in hogere waarheden.

Zulke hogere waarheden kunnen onmogelijk in boeken of tempels worden gevonden, kunnen niet worden overgedragen door meesters of goeroes maar moeten door onszelf worden gevonden op die plaats waar we ze in eerste instantie niet verwachten en zoeken: in ons zelf. Ons Zelf (met een hoofdletter) ligt te wachten op ontdekking door ons zelf (met een kleine letter).

Richtlijnen

Om de mens bij te staan op zijn tweevoudige pad hebben er door alle tijden heen mysteriescholen bestaan waarin zowel persoonlijkheid als ziel worden onderwezen. Aan de persoonlijkheid worden in liefde de zuivere richtlijnen gegeven waaraan een sterfelijk mens kan voldoen, zoals bijvoorbeeld aanwijzingen van de Boeddha die Elihu noemt in het Aquarius Evangelie:

  • Als mensen u haten, sla er dan geen acht op; en gij kunt de haat van mensen doen verkeren in liefde en barmhartigheid en goede wil, en barmhartigheid is even wijd als alle hemelen.
  • En er is genoeg aan goeds, genoeg voor iedereen. Vernietig het slechte door het goede; maak door edelmoedige daden hebzucht beschaamd; maak door waarheid de kromme lijnen die de dwaling trekt, recht, want dwaling is slechts verminkte, verdwaalde waarheid.
    Hij die zichzelf overwint is groter dan hij die duizend man in de oorlog doodt.
  • Hij die zelf is, zoals hij meent dat anderen behoren te zijn, is een edel mens.
  • Vergeld hem die u kwaad doet met de zuiverste liefde en hij zal ophouden kwaad te doen; want liefde zal het hart van hem die liefde ontvangt net zo zuiveren als het hart van hem die liefde geeft.

In vele gedaanten kunnen soortgelijke richtlijnen worden gevonden in Heilige Taal van alle tijden. De mens op het spirituele pad zal de grote zuiverheid van deze richtlijnen herkennen en zich er spontaan naar willen richten. Want zij weerkaatsen het hoge leven van de ziel, en maken het mogelijk dat de geest zich verbindt met de ziel.

Maar van nature is een persoonlijkheid, evenals alle andere levende wezens van deze planeet, tot zijn laatste ademtocht gericht op zelfbehoud. Zelfbehoud is een noodzakelijke levenskracht die op het spirituele pad juist vaak diametraal tegenover de hogere principes van de ziel staan.
De mens ervaart het pad daarom soms als lang en vooral zwaar. Maar het onuitroeibare verlangen naar menselijke waardigheid en innerlijk leven blijft de mens voortstuwen op zijn weg.

Dagleven en nachtleven

Ook de innerlijke mens op weg naar volwassenheid kan niet zonder onderricht. De ziel maakt deel uit van de zielenwereld maar woont in het lichaam van de vergankelijke mens, is tot en met verbonden met alles wat zich in die mens afspeelt. En dat is nogal wat. Want zowel het dagleven als het nachtleven van de mens zijn een onafgebroken reeks van impressies en invloeden in de vorm van gedachten, gevoelens en daden.

Een mysterieschool is daarom veel meer dan een gebouw met een aantal muren, waarin zich bepaalde meesters ophouden en waarin alleen daartoe geschikte leerlingen worden toegelaten. Een mysterieschool is in de eerste plaats een krachtveld, een energieveld waarin Waarheid (met een hoofdletter) zich kan uitdrukken.

De mysteriën zijn van alle eeuwen en onaantastbaar. Wanneer Elisabeth, Johannes, Jezus, Maria en Jozef (die allen aspecten van onszelf zijn) worden onderwezen in de mysterieschool van Elihu en Salomé, dan wordt ons hier een bijzonder feit onthuld. Zowel persoonlijkheid als ziel worden in binding gebracht met het krachtveld van de Waarheid en ieder op hun eigen manier onderwezen en gevoed.

Voor de persoonlijkheid worden richtlijnen genoteerd in de vorm van Heilige Geschriften, waarneembaar voor de zintuigen. In de wereld verschijnen leraren als afgezanten en dragers van Waarheid in menselijke gedaanten. In de wereld worden Scholen opgericht zodanig dat de mensen binding kunnen maken met Waarheid en er zich in kunnen opheffen.

Maar de ziel heeft geen stoffelijke vorm van onderricht nodig, de ziel ademt in  Waarheid. Leeft uit Waarheid. Door de verbinding met de persoonlijkheid wordt haar letterlijk de “adem ontnomen” en daarmee de mogelijkheid zich te openbaren.

Het is niet moeilijk voor te stellen wat voor beschadigende invloeden aandoeningen als jaloezie, haat, kritiek, hebzucht hebben op zowel innerlijke als uiterlijke mens. Iemand die kritiek heeft, is op dat moment uitsluitend gericht op het onderwerp van zijn kritiek. De gerichtheid op het leven van de ziel is op dat moment volkomen toegesloten en naar het tweede plan gedirigeerd.

De ziel op haar beurt wordt daarom onderricht in het sturen van de persoonlijkheid. Het is de persoonlijkheid die van alles ontmoet in het dagelijks leven en gehouden is daarop te reageren.
En hoe gespleten is die situatie dikwijls: de mens op het pad streeft enerzijds naar de meest zuivere reactie die anderzijds lijnrecht ingaat tegen zijn eigen zelfbehoudende en ik-gerichte natuur!

Het onderricht van de ziel vindt voornamelijk plaats in de uren van de slaap: ‘De slaap van het lichaam is de nuchterheid van de ziel’, zo luidt een hermetische uitspraak uit de oudheid.  Afhankelijk van de gerichtheid van de persoonlijkheid, kan de ziel gedurende de nachtelijke uren zich losmaken van de persoonlijkheid en zich in binding stellen met haar ‘eigen gebied’.

Daar ontvangt de ziel raadgevingen en instructies hoe de persoonlijkheid het beste ‘over zichzelf kan worden getild’ om dienstbaar te blijven aan de ziel. In het dagleven kan de kandidaat op het pad die nachtelijke lessen aan de ziel opmerken in zijn eigen reacties op het leven van alledag.

De mysterieschool van de ziel is dan ook niet met ogen waar te nemen en niet met het verstand alleen te begrijpen. De school van de ziel openbaart zich in diegene die het spirituele pad daadwerkelijk gaat en leerling wordt van de ziel.

Specifieke energie

Als de ziel nog maar net in de mens geboren is, is zij kwetsbaar. Zij moet verzorgd worden en heeft voeding nodig. Die voeding bestaat niet uit stoffelijk voedsel of uit kennis maar uit een specifieke kracht die de betrokkene nog niet zelf kan aantrekken of vrijmaken maar die wel aanwezig is binnen mysteriescholen.

Jozef, Maria en Elisabeth met Jezus en Johannes, al die aspecten in onszelf, worden in de mysterieschool van Zoan ingewijd en gesterkt om het innerlijke werk te kunnen verrichten.
In hun ontwikkeling breekt een nieuwe fase aan. In het Aquarius Evangelie wordt gezegd dat zij na drie jaren van onderricht huiswaarts keren, maar niet naar Jeruzalem waar Archelaus, de zoon van Herodes, nog steeds heerst.

Want alhoewel de persoonlijkheid mede wordt onderricht, bieden de krachten daarvan nog steeds gevaren voor de ziel. Toch wordt de innerlijke kracht als gevolg van jarenlange toekering naar binnen voldoende sterk geacht want:

“Elihu zei: ‘Wij hebben het onze gezegd; het is niet nodig dat u hier nog langer vertoeft; de roep heeft geklonken; de weg is veilig, u kunt naar uw geboorteland  terugkeren’.”

BOEK SPIRITUELE KERST

EBOOK SPIRITUELE KERST

2 gedachten over “31-12 Beschouwing 10

  1. Jes Jespers

    Afscheid nemen van je leermeesters

    De laatste dag van het jaar is de dag waarop we afscheid nemen van het jaar dat achter ons ligt, je kunt ook verder terugkijken naar heel het leven dat achter je ligt. Daarnaar kijkend en vaststellend van welke leermeesters ik afscheid genomen heb dan kom ik als eerste tegen de dichter Ed Hoornik, die het prachtige sonnet `Hebben en Zijn´ schreef, met voor mij onuitwisbare zinnen als ´Hebben is hard. Is lichaam. Is twee borsten. Is naar de aarde hongeren en dorsten´ en daartegenover `Zijn is de ziel, is luisteren, is wijken, is kind worden en naar de sterren kijken´.

    De volgende steppingstone in mijn leven was het verwerpen van het traditionele dualistische godsbeeld, van een God die zoveel steken had laten vallen bij het scheppen van de wereld, meedogenloos en wraakzuchtig zou zijn en ook nog aanbeden wilde worden als een popster. Zo´n god was voor mij als middelbare scholier ongeloofwaardig, een God was voor mij alleen dan geloofwaardig als hij ook alles mede ervoer van wat wij mensen meemaakten. Daarmee werd een monistisch godsbeeld in mij geboren, God die zich uitdrukte in de schepping, in elke steen, plant, dier en mensdier. Wat een fantastisch nieuw perspectief bood mij dat nieuwe inzicht!

    Een volgende belangrijke leermeester voor me was de wijsheid die duidelijk in woorden zelf verscholen lag, b.v. een woord als `volledig`, begrijpen van dat woord doe je pas als je de nodige leermeesters hebt versleten. Woorden als `ontwikkelen, ontdekken, onderwijs´ ging ik weer zien en gebruiken in hun letterlijke betekenis.

    De filosoof Ouspensky (leerling van Gurdieff) bracht me het inzicht bij dat er in een mens geen duurzaam IK te vinden is en dat de mens slechts in de illusie leeft dat hij wel EEN IK zou zijn. Hij bracht me ook bij dat er enorme verschillen in snelheid zijn tussen de emotionele-, de bewegings- en de denk-functie bestaan. Deze kennis doet je wel in de spiegel kijken en laat je inzien dat jouw verdedigingen en die van anderen veelal in alle oprechtheid toch bedenksels zijn.

    Vroeg of laat loop je tegen de vraag aan wie je bent die je ´jeZelf´ noemt, wat het wil zeggen ´ik was meZelf niet` of ´ik wil meZelf zijn´, ´ik wil tot meZelf komen´. De geest van het mensdier dat je ook bent identificeert zich met wat je denkt, voelt en beleeft, je zegt duizenden keren ´ik ben….´in je leven en het kan even duren maar als het kwartje valt weet je dat leven betekent het vervoegen van het werkwoord ´zijn´. Wat je ervaart hangt af van welke identiteit in je ego aan de bak is, identiteit is realiteit en realiteit is identiteit, zo zegt Shri Nisargadatta Maharaj. Het is een identiteit in je die iets gelooft, die een mening vertegenwoordigt, ergens heilig van overtuigd is, die zegt ´ik ben een Rozenkruiser, of Moslim

    Goedgelovig zijn is naïef zijn en er ligt geen grens waar goedgelovigheid ophoudt en ´terecht geloven´ begint, alle geloven is naïef, gokken dat iets waar is. Je ego is de cocon van denken en voelen waarin je jeZelf, je Ziel, gevangen houdt, gekerkerd in je heilige overtuigingen. Onze dierlijke mind is het bouwmateriaal waar de ruimte voor onze ziel van is gemaakt, ruimte zorgt juist voor functionaliteit, in een klein kopje kan maar een beetje thee, een huis ontleent zijn functionaliteit aan de ruimtes die er in zijn uitgespaard en de deuren en ramen die zijn voorzien. Van aquariumvissen is bekend dat zij niet groter worden dan 10% van de lengte van het aquarium. De leefwereld van de ziel is onbegrensde ruimte, wordt die ruimte begrensd dan kan de ziel maar beperkt groeien.

    De dichter Rumi met zijn uitspraak ´Ik ben het gat in de fluit waar doorheen God ademt´ en Christus die aan het kruis zei: ´Vader niet mijn wil doch uw wil geschiedde ´ laten ons zien waar ego loosheid ons brengt. De woorden van Rumi:

    God slaapt in een steen
    Ademt in een plant
    Droomt in een dier
    Ontwaakt in een mens

    Kunnen als ze echt tot ons doordringen ons duidelijk maken dat de mens die nog mensdier is ook een dromer is die al dagdromend op de automatische piloot zijn ego al levend vorm geeft. Ontwaken is wat anders dan wakker worden, ontwaken is je waarnemer weten en weten dat je noch je lichaam noch je mind bent en daarmee dat je niet het mensdier bent. De mensdiermind is geïnteresseerd in wat er in de wereld gebeurt, de ziel is geïnteresseerd in wat er in de geest gebeurt, de ruimte van het mentale bewustzijn moet de geest delen met de mind van het mensdier.

    Voor de niet ontwaakte mens is waar dat het onderricht van de ziel plaatsvindt tijdens de slaap, de mind met zijn constante geklets blokkeert de ziel voeding vanuit de goddelijke oorsprong, de stilte, te ontvangen. Als we er in slagen de mind van het mensdier niet langer met onze aandacht te voeden en zo uithongeren en we een staat van meditatie weten te bereiken, dat is ´zonder gedachten zijn´, dan is de zaligspreuk van Christus in de Bergrede ´Zalig zijn de armen van geest, hen is het koninkrijk der hemelen´, van toepassing. Jan van Rijckenborgh noemde dit terecht ´de poort naar Zelfrealisatie´.

    Jammer dat Van Rijckenborgh geen praktische richtlijnen heeft uitgewerkt hoe door beheersing van de aandacht de benodigde tempel van Stilte in ons te realiseren en zo de poort naar Zelfrealisatie te kunnen betreden. Van één leermeester nemen we nooit afscheid en dat is de goddelijke guru die in elk van ons huist, de satguru, deze zal ons moeten helpen naar Zelfrealisatie.

    Eenieder een thuiskomen bij jeZelf (en dat is iedereen) toegewenst.

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *