Tagarchief: Pythagoras

Porphyrius: opvolger van Plotinus als leider van de neoplatoonse school in Rome

Over Porphyrius’ leven zijn de berichten schaars. Van tijdgenoten is niets overgeleverd, een eeuw na zijn dood moest Eunapius voor zijn biografie de gegevens zoeken in verschillende geschriften van Porphyrius (233- 305) zelf. 

Porphyrius, geboren circa 233 na Chr. in het Fenicische Tyrys, heette oorspronkelijk Malchus (‘koning’, vandaar zijn latere griekse naam Basileus). Hij was van aanzienlijke Lees verder

De neoplatoonse mysteriën – Plotinus en het neoplatonisme

De belangrijkste vertegenwoordiger van de neoplatoonse school bouwt een wijsgerig stelsel op, waarin hij zich wel in hoofdzaak baseert op de leer van zijn grote Atheense voorganger, maar dat toch tevens getuigt van zijn eigen geniale denkkracht, originaliteit en diepzinnigheid. Deze belangrijkste neoplatonicus, die men terecht de laatste grote Griekse wijsgeer heeft genoemd is Plotinus (203-274). In 244 verlaat hij zijn geboorteland Egypte en de sinds kort te Alexandrië gevestigde neoplatonische school en gaat hij naar Rome, waar hij een eigen school sticht. Tot enkele jaren voor zijn dood treedt hij Lees verder

Pythagoras, ingewijde die een mysterieschool had in Zuid-Italië

De uit Samos geboortige wiskundige, astronoom en filosoof Pythagoras leefde tussen 580 en 500 v. Chr. Na lange zwerftochten, die hem volgens oude bronnen zelfs naar Egypte en het Oosten voerden – veel elementen in zijn leer getuigen daarvan – stichtte hij een mysterieschool in Croton in beneden Italië. Pythagoras beoefende de wiskunde niet als vak. Zijn stellingen zijn ondanks dat echter wereldberoemd geworden. Hij plaatste zijn wiskundige visie, voornamelijk die met betrekking tot de getallen, in het middelpunt van zijn filosofie. Hij wilde geen ‘wijze’ (sophos) genoemd worden. Dat vond hij aanmatigend. Liever noemde hij zich een Lees verder

De harmonie der sferen – citaat uit ‘Pythagoras’ van Konrad Dietzfelbinger – 29 november

Een symbool dat Pythagoras gebruikte om zijn ervaringen tot uitdrukking te brengen, is de harmonie der sferen.
 
De sferen zijn de cirkelbanen van de planeten, of liever de cirkel-inhouden van de planeetbanen. Pythagoras ervoer de spirituele orde van ons planetenstelsel. Het was voor hem geen louter fysisch beeld dat volgens wiskundige wetten functioneert, maar de uitdrukking van een goddelijke intelligentie, die haar neerslag had in fysische en wiskundige wetmatigheden. Hij had de omlooptijden van de planeten en hun onderlinge, in eenvoudige wiskundige vergelijkingen beschrijfbare verhoudingen niet wiskundig doorvorst – en toch ‘hoorde’ hij hun harmonieën.

Lees verder

Mysteriescholen: vuurtorens in de tijd die het esoterische gedachtegoed door de eeuwen heen levend hebben gehouden

Mysteriescholen zijn de vuurtorens in de tijd die het esoterische gedachtegoed door de eeuwen heen levend houden. Mensen die zich aansluiten bij een mysterieschool verbinden zich met een spirituele traditie en ontvangen leringen en krachten waardoor zij zich bewust worden van datgene wat voordien onbewust in hen was.

Op basis van innerlijk weten, dat steeds sterker wordt, laten mysterieleerlingen geleidelijk Lees verder

De gulden verzen van Pythagoras

Hieronder volgt een tekst die bekend geworden is als ‘De gulden verzen’ en die wordt toegeschreven aan Pythagoras.

Vereer eerst de onsterfelijke goden, zoals zij gevestigd zijn en gesteld door de Wet.

Eerbiedig vervolgens de eed en de helden, vol goedheid en licht.

Eer ook de aardse demonen, door Lees verder